Mohammad Maleki
مصاحبه با محمد ملکی از امضا کنندگان فراخوان «به خاطر صلح و آزادی»
حکومت نباید بهانه برای تحریم و بروز جنگ ایجاد کند
دکتر محمد ملکی مبارز دیرپای ملی – مذهبی  و از فراخوان دهندگان اولیه کمپین «به خاطر صلح و آزادی» در گفت و گویی با سایت ملی – مذهبی توضیحاتی در باره این فراخوان و علل آن داده است . ایشان در بخشی از این مصاحبه گفته است:
من دوست دارم  پیامی به هموطنانم بفرستم مخصوصا که در طول این دو هفته که از فراخوان گذشته، شرایط باز هم مشکل تر و خطرناک تر شده است. ما که دسترسی به رسانه ها نداریم اما از هموطنانم در داخل و خارج کشور می خواهم تا جاییکه در توانشان هست روی این مساله کار کنند و مساله را جدی بگیرند. خطر خیلی نزدیک است و فشارها زیاد است. درباره این مساله بحث کنند و این موضوع را به اطلاع دیگران برسانند.
متن کامل این مصاحبه را در زیر مشاهده می کنید:
شما یکی از فراخوان دهندگان اولیه کمپین «به خاطر صلح و آزادی» بوده اید. علت اصلی فراخوان شما در این زمان چه بوده است؟
شرایط این روزهای کشور و فشارهای اقتصادی ناشی از تحریم و البته ناکارآمدی دولت و نهادهای اداره کننده کشور، که کمر مردم را شکسته است از یک سو، و زمزمه های جنگ و درگیری نظامی از سوی دیگر ما را بر آن داشت که فراخوان به خاطر صلح و آزادی را اعلام کنیم و از هموطنانمان بخواهیم که پژواک این صدا باشند و از حاکمیت بخواهند بگونه ای عمل نکند که کشور را به ورطه ی جنگ و نابودی بکشاند.
چرا شما حاکمیت و مردم را مخاطب اصلی قرار داده اید؟
مخاطب ما جز مردم و حاکمیت کس دیگری نمی توانست باشد. چرا که ما می خواهیم مردم ایران فراخوان صلح و آزادی را بخواهند و تایید کنند و مطالبه آن را از حاکمیت بخواهند چرا که به هر حال حکومتی که تمام اهرمهای قدرت را در دست گرفته و اجازه دخالت به نمایندگان واقعی مردم در امور مملکت نمی دهد، نباید بگونه ای عمل کند که بهانه برای تحریم و بروز جنگ و درگیری ایجاد شود.
بعضی این مساله را مطرح میکنند که در بحران پیش آمده، اسراییل و آمریکا و کشورهای غربی هم مقصر هستند و آنها هم فشارها و تهدیدهای ناموجهی را وارد می کنند. چرا شما در فراخوان آنها را هم مورد خطاب قرار نداده اید و محکوم نکرده اید؟
اینکه کشورهای دیگر دارند اعمال فشار می کنند کاملا درست است. اصلا علت اصلی فراخوان ما به دلیل فشارهای وارده از سوی غرب و و اسراییل و آمریکاست. اگر اسم از آنها برده نشده است، به این دلیل است که وقتی ما از جنگ افروزان نام می بریم شامل جنگ افروزان در اسراییل، آمریکا و حتی روسیه و چین هم میشود چرا که آنها هم بدشان نمی آید که در ایران جنگی در بگیرد و بتوانند بنجل های خودشان را در شرایط جنگی کشور به ایران بفروشند و از آن شرایط  سوء استفاده کنند. در ضمن یک سری جنگ افروزان داخلی داریم که موضع آنها را هم در روزهای اخیر شنیدیم. مثلا صحبتهای مقامات نظامی و سپاهی را که علنا می گویند ما راهی نداریم جز جنگ. یعنی دارند جاده را صاف می کنند برای جنگ. خیلی مقامات حکومت در ایران شاید یکی از راههای تثبیت حکومت و یا ادامه دادن حکومتشان را در بروز یک جنگ می بینند. بنابراین ما با آوردن کلمه جنگ افروزان سعی کردیم که این شامل شود، به همه آنهایی که منافعی در جنگ دارند. به هر حال باید توجه داشت که الان در ممکلت هم صحبتهایی می شود که نشان میدهد این فقط اسراییل و آمریکا نیستند که بدنبال جنگ هستند بلکه بسیاری در داخل هم دارند بهانه تراشی می کنند و نباید از این مساله هم غافل بود.
چرا فقط همین تعداد افراد فراخوان اولیه را امضا کرده اند؟ آیا بدلیل فضای امنیتی و هزینه های احتمالی بوده و یا به دلیل شرایط خفقان داخل کشور امکان دسترسی به افراد بیشتر نبوده است؟
اولا که فراخوان اولیه را نیاز نیست که افراد زیادی امضا بکنند. افراد در اصل خود کمپین را امضا می کنند و به آن می پیوندند. در اینجا سعی شد افراد از گروهها با اندیشه های مختلف باشند از باصطلاح راست و چپ و مذهبی و غیر مذهبی. مساله فضای امنیتی و عدم امکان دسترسی به افراد بیشتر هم یکی دیگر از دلایل بوده است. بعضی افراد هم بدلیل تهدیدها و احضار شدن ها و دلایل شخصی نمی توانستند همراهی کنند.
پیام و درخواست شما از هموطنان و فعالان داخل و خارج از کشور چیست؟ فکر می کنید هموطنان داخل و به خصوص خارج از کشور به چه طریقی میتوانند به این کمپین کمک رسانند؟
من دوست دارم  پیامی به هموطنانم بفرستم مخصوصا که در طول این دو هفته که از فراخوان گذشته، شرایط باز هم مشکل تر و خطرناک تر شده است. ما که دسترسی به رسانه ها نداریم اما از هموطنانم در داخل و خارج کشور می خواهم تا جاییکه در توانشان هست روی این مساله کار کنند و مساله را جدی بگیرند. خطر خیلی نزدیک است و فشارها زیاد است. درباره این مساله بحث کنند و این موضوع را به اطلاع دیگران برسانند. مساله این نیست که موافق این فراخوان باشند بلکه در هر حال این سکوت شکسته شود. البته من این را هم عرض کنم که اگر چه در مملکت سکوت عجیبی حکمفرماست ولی در این سکوت، فریادها نهفته است. اگر آدم با مردم در تاکسی و اتوبوس و بازار و شهر ارتباط داشته باشد، متوجه میشود که مردم با سکوتشان دارند فریاد می کنند و این سکوت از هر فریادی رساتر است. در هر حال من باز هم بعنوان یکی از امضا کنندگان این فراخوان از تمامی هموطنانم و ایرانیان در هر جای ایران و جهان، بخصوص هموطنانی که در خارج از کشور هستند و دستشان بازتر است میخواهم که روی این مساله کار کنند. حتی میشود نامه هایی به دبیرکل سازمان ملل و نمایندگان حقوق بشر و پارلمانهای کشورها بنویسند و بگویند که ما ایرانیها جنگ نمی خواهیم و ما دیگر تحمل یک جنگ دیگر را نداریم. من استدعایم از هموطنان خارج کشور و مخصوصا آنها که امکان ارتباطی دارند و فعالانی که در این سالها از کشور خارج شده اند این است که وارد صحنه شوند و حتی اگر با این فراخوان همراه نیستند بیایند نظرشان را بدهند و حتی اگر نقدی دارند بگویند. تا زمانی که ما با تمامی اختلافات فکری و عقیدتی وارد صحنه نشویم و یک خواسته ای را مطرح نکنیم و بدنبال آن نباشیم، وضع به همین منوال خواهد بود.
 
ملی مذهبی

 

چاپ

×

با ادامۀ گردش در این تارنما، شما بهره گرفتن از کوکی‌ها و یا فناوری‌های مشابه را می‌پذیرید.  بکارگرفتن کوکی‌ها برای ارزیابی شمار کاربران، ارائۀ کاربردها و آگاهی‌های تازه به آنان و نیز تبلیغات تجاری اهمیت دارد.